.به اندازه ی تمام لحظاتی که می خواهمت و نیستی... انتقام می گیرم
.چقدر دلم می خواست انتقامم نخواستنت باشد
اما
انتقام ِ به ظاهر عادلانه ی من
نبودن است
در لحظاتی که هستی
نشنیدن است در صدایت
.ندیدن است در نگاهت
انتقام من
نه از تو
.از عشقی ست که دلم می خواهد یک ناتوانی ِ ذهنی باشد
.همین
No comments:
Post a Comment