مستی ِ روزهای باز بی تو

.بیخودی تقصیر را گردن ِ کسی نمی اندازم
من
.تنها مقصر ِ تا همیشه گناهکار ِ تمام ِ ماجراهای عاشقانه ام
.حالا دیگر راحت می توانی قهرمان ِ تمام ناکامی ها باشی
تو را
قهرمان ِ ناکام ِ من
.هیچ کس نمی تواند از من بگیرد
...حتی خودت
.حتی خودم که فکر می کرد عالم و آدم را می تواند دور کند از من
باز یادش رفته بود انگار که رویای بیدار شده از نقاشی های کودکیم را

! نشمارد بین ِ این همه عالم و آدم