دلشوره

تا به حال خودت را پشت ِ خودت پنهان کرده ای؟

نوروز1391

...باشد که آبی ِ تو آرام کند روزهای بنفشم را

لک الحمد

...بهار را به کلبه ی خاموش می برم

پرندگان مهاجر ترانه خوان شده اند

http://www.soundsofmychildhood.com/posts/412

...آری

حُسنت به اتفاقِ ملاحت، جهان گرفت

آری، به اتفاق، جهان می‌توان گرفت

شنبه های مائده ای

روزهای شلوغ چقدر نوستالژی ِ تهران است. خستگی هایی هست که به تن می چسبد. روی صندلی مترو که می نشینی بعد از 4 ساعت سرپا بودن، یک آخیــــــش بزرگ می گویی و ته دلت غنج میرود که هنوز هستند شادی هایی هرچند کوچک... هرقدربزرگ... و دلت می خواهد کش بدهی روزهای شلوغ طولانی را

...آن عیار شهرآشوب

بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه بان دارد

بهار عارضش خطی به خون ارغوان دارد

غبار خط بپوشانید خورشید رخش یا رب

بقای جاودانش ده که حسن جاودان دارد

چو عاشق می‌شدم گفتم که بردم گوهر مقصود

ندانستم که این دریا چه موج خون فشان دارد

ز چشمش جان نشاید برد کز هر سو که می‌بینم

کمین از گوشه‌ای کرده‌ست و تیر اندر کمان دارد

چو دام طره افشاند ز گرد خاطر عشاق

به غماز صبا گوید که راز ما نهان دارد

بیفشان جرعه‌ای بر خاک و حال اهل دل بشنو

که از جمشید و کیخسرو فراوان داستان دارد

چو در رویت بخندد گل مشو در دامش ای بلبل

که بر گل اعتمادی نیست گر حسن جهان دارد

خدا را داد من بستان از او ای شحنه مجلس

که می با دیگری خورده‌ست و با من سر گران دارد

به فتراک ار همی‌بندی خدا را زود صیدم کن

که آفت‌هاست در تاخیر و طالب را زیان دارد

ز سروقد دلجویت مکن محروم چشمم را

بدین سرچشمه‌اش بنشان که خوش آبی روان دارد

ز خوف هجرم ایمن کن اگر امید آن داری

که از چشم بداندیشان خدایت در امان دارد

چه عذر بخت خود گویم که آن عیار شهرآشوب

به تلخی کشت حافظ را و شکر در دهان دارد

...پدرم همه‌ی فصل‌هایش یکی بود

تا دنیا، دوستی را درک کند

،دنیا را به کودکان بدهیم

حداقل برای یک روز

بدهیم مانند بالونی رنگارنگ

،بازی کنند، بازی کنند

.آواز سر دهند در میان ستارگان

،دنیا را به کودکان بدهیم

بدهیم مانند یک سیب بزرگ

،مانند یک تافتون گرم

.چیزی نیست یک روز

دنیا را به کودکان بدهیم

حداقل برای یک روز

.تا دنیا، دوستی را درک کند

کودکان، دنیا را از دست ما خواهند گرفت

!و درختان ابدی خواهند کاشت

..................

ناظم حکمت