روزهای شلوغ چقدر نوستالژی ِ تهران است. خستگی هایی هست که به تن می چسبد. روی صندلی مترو که می نشینی بعد از 4 ساعت سرپا بودن، یک آخیــــــش بزرگ می گویی و ته دلت غنج میرود که هنوز هستند شادی هایی هرچند کوچک... هرقدربزرگ... و دلت می خواهد کش بدهی روزهای شلوغ طولانی را
No comments:
Post a Comment