آتش به همه عالم زد

،ما مثل ِ اجدادمان وقتی دشمن نزدیک می شود
.قلعه هایمان را آتش می زنیم
.زنانمان را از دم ِ تیغ می گذرانیم
.و دخترانمان را زنده به گور می کنیم
.تا چیزی باقی نماند برای دشمنی که همین دو قدمی ست
.ما خودمان خودمان را آتش می زنیم
نه؟
.
.
.
:پ.ن
دُم بر کلّه می کوبد
.و شقیقه اش دو شقه می شود
غافل از آنکه
حلقه ی آتش را
در خواب دیده است
! عقرب ِ عاشق