حتی اگر نباشی، می آفرینمت

به این نتیجه رسیدم که خیلی دارم قدر چیزهای کوچیک و حتی بزرگ خوب و دوست داشتنی ئی که دارم رو نمی دونم. می خوام بنویسم ازشون. از اتفاقای کوچیک، از لحظه هایی که لذت بخش اند. نمی ذارم بیان و برن و دیده نشن. باید قطره قطره شون رو نوشید. دم به دمشون رو نفس کشید

می بینی؟ انگار راهی نیافته باشم، دارم راهی می سازم

:)