".من از هراس ِ تماشا، پلک ِ تمام ِ پنجره های جهان را بسته بودم"
این آخرین پنجره را
و این آخرین نگاه را
تو برای من
...به یادگار گذاشتی
دنیای پاکی های کودکانه ام را
تو
ازآن سوی این پنجره
...به من برگرداندی
ومن به کوه ها لبخند می زنم
و به تمام پرندگان مهاجر
که تو را
بارها و بارها
در من
...تکرار می کنند
.............................
شعر داخل گیومه ابتدای یادداشت از سیلویا پلات
like
ReplyDelete