سهراب ِ بی دردی ها

سهراب چه می دانستی که روزی می رویم جایی که باران که می بارد، دوست نیست...دوست را که می یابی چیزی انگار بینتان ساکن مانده، اصلش انگار جا مانده...هرچه هست باران نیست...این می شود که تو لابد با "همه مردم شهر" زیر باران رفتی