...بابا جان رفت

می بینی مهربان؟ حالا با نبودنت هم ما را دور هم جمع کرده ای...نشسته ایم و عکس ها و خاطراتمان را مرور می کنیم. مرور می کنیم روزهای سینوس کسینوس های اعتماد به نفس هایمان را...روزهای تانژانتی ِ آرزوهای بزرگ و دست های کوچک...روزهای مهربانی نگاه و صدایت که جان می داد رویاهایمان را...تو بزرگ بودی و از اهالی آن روز...ما کوچک بودیم و از اهالی فرداهای نبودنت و دلتنگی...خداحافظ استاد...ء