شاید حالا بفهمی چی می گم

.با نوک پا با سنگ ریزه بازی می کرد
" خوب؟ "
پاش رو گذاشت رو سنگ. سرش رو بالا نیاورد
" همین "
" همین؟ "
دست راستش از جیبش درآمد و با گوشه ی جیب مانتوش شروع کرد ور رفتن
کفش چپ قهوه ای تکیه اش رو از دیوار برداشت و اومد پیش کفش راست قهوه ای... کفش راست قهوه ای رفت تکیه اش رو داد به دیوار
" حالا من چی کار باید بکنم؟ "
زل زده بود به بند کفش چپ قهوه ای. به نظرش بوت های قهوه ای خوشگل بودن ولی به اون شلوار قهوه ای-بادمجونی با خط اتو نمی اومدن
" سرتو حالا براچی انداختی پائین؟ تو که کامل حرفتو زدی. آخرشم بگو "
دست راست رفت تو جیب مانتو. ته جیب خورد به یه تیکه کاغذ. درآورد و نگاش کرد. شماره دانشجویی کی بود؟ برا کی قرار بود حاضری بزنه؟ سر کدوم کلاس؟
" اصلاً حواست هست چی دارم بهت می گم؟ "
کاغذ رو گذاشت تو جیب چپ. مانتو مشکی گرم بود.کی وقت داشت بره مانتو بخره؟ موبایل رو از جیب چپ درآورد. یه ربع دیگه وقت داشت وایسه همونجا
" من باید برم "
" چی؟ "
" باید برم "
" آخر حرفت چی میشه پس؟ "
شلوار انگار نو بود. مارکشو نتونست بخونه. پیرهن چهارخونه آستین کوتاه... مانتو مشکی گرم بود
" نمی دونم "
" فکر می کردم آخرش برات مهم باشه "
" بود"
" چی؟ "
" هیچی "
" نمی فهمم چی می گی "
برگ های درخت های بالا سرش تمیز بودن. با کی درباره سبز تمیز حرف زده بود؟ کی گفته بود هنوز سبزها کثیف نشدن؟ کی گفته بود همیشه چونت با افق 45 درجه زاویه داره؟
نگاش از درخت رفت سمت راست. آجرهای... به کی گفته بود آجرهای دانشگاه بد رنگن؟
" خدافظ "
" ...وایسا ببینم "
قدم هاش رو سریع کرد. چرا همه چی با گفتنش تموم شد؟ چرا حسی که موقع شروع حرفاش داشت، آخرش نداشت؟ چرا آخرهای جمله آخر احساس کرد همرو دروغ گفته؟ دروغ گفته بود؟ قبلش چی؟ به خودش دروغ گفته بود؟
چرا اون شلوارسرمه ای که به بوت های قهوه ای می اومد رو نمی پوشید؟ چرا اصلاً امروز نخندیده بود؟ به کی گفته بود که خنده ی آدمای با قیافه جدی و بداخلاق رو دوست داره؟
....به کی گفته بود که اون روز اون شلوارسرمه ای رو پوشیده بود؟... به کی گفته بود که