بهارانه های بغض آلود

من این روزها مدام فکرم پیش پاهای توست

...و کفش های نو که نداری که نو کنی سالت را

و بهار که لبخند زیبای توست و نوروز که پر می شود از شادمانی های

...کودکانه ات

برای تو می نویسم کودک بی پناه سرزمین مادری

بهار به کلبه ی خاموش تو آمده؟