کجایی بهاربانو؟

...بهارهای تنهایی ام سه ساله شدند بانو

به جای تمام "من به عید اعتقاد ندارم"های بدعنقی ام، نیستی ببینی چطور زانو می زنم کنار هفت

،سین های غربتم

.چطور آب می دهم سبزه های دلتنگی را

...سبز می شوند بانو

...تو که خوب می دانی از بهاری به بهار دیگر...سالی از عمر من است

راستی مادر؟ سال های بی تو را هم می شمارند؟