مرا ببر امید دلنواز من

به درک که سرما خورده ام، که چاق شده ام، که زشت شده ام، که موهام بد وایمی ایست ئه

که دو ماه ئه هیچ تفریحی نکرده ام. که دو سال و نیم ئه ایران نرفتم. که یه ماه ئه غذای درست حسابی نخوردم. که دو سال ئه یه شب آروم نخوابیدم. به

.درک که کک دنیا نمی گزد که چه بر سر من و زندگی و آرزوهایم آمده

باقی مانده ی تمام دارایی هایم را به دندان گرفته ام و جلو می روم. این روزها و شب های لعنتی را فقط دارم میروم که برسم یا نرسمش را نمی دانم. فقط می دانم که اگر بایستم باید همان جا تا آخرش بایستم. من که سه سال پیش نیاستادم دیگر این روزها جای ایستادن نیست. باید آنقدر بروم که از همه ی

. این ها بگذرم

تو نوید دادی روزهای خوب می آید. گفتی با هر سختی آسانی ست، گفتی او

.یگانه وفا کننده به وعده هایش است

من این روزها دارم فقط می روم

....می روم