صدای دست های من

خوب. دیروز شروع کردم به یادگرفتن زبان اشاره ی انگلیسی که البته اینجا بهش می گن آمریکایی. تا الان حروف الفبا و اعداد 1 تا 10 رو یاد گرفتم و حدود 20 تا کلمه و کمتر از 5 تا عبارت یا جمله ی 
.کوتاه

خوبی ش اینه که یادگیری ش و یادآوریش آسون ئه ولی بدی ش اینه که چون کسی رو نداری باهاش تمرین کنی ممکنه یادت بره و بنابراین هر روز باید همه ی کلمه هایی که بلدی رو از اول تکرار کنی که یادت 
.نره

چند تا نرم افزار هم ریختم تو گوشی م که خیلی خوب و کاربردی اند. می تونی کلمه ها رو هر روز توشون 
.تمرین کنی. امتحانم ازت میگیره

از دیروزم دارم خیال پردازی می کنم که وقتی کامل یاد گرفتم باهاش چه کارهایی می تونم بکنم؟ و شیرین ترین آرزوم اینه که برگشتم ایران برم یه مرکز 
.آموزش ناشنوایان بهشون انگلیسی یاد بدم

یکی از قشنگ ترین کشفیاتم هم تا الان اینه که تو زبان اشاره هم آدما حرف زدناشون متفاوته. بعضی ها نرم ئه حرکاتشون. بعضی ها خشک و رسمی. خیلی بامزه 
.ست

خلاصه همه ی اینا رو نوشتم در جهت تقویت انگیزه و ادامه ی مستمرش. هوووورا