پیرانه سر

زن می تواند زیر دندان چپ خود کیسه زهری رقیق داشته باشد که در نَفَس خود آن را به سم تبدیل کند و در هر کلمه یا هر صوت مهمل که در پیوند حلقوم و منخرین می چرخاند، فضای حد فاصل خود با دیگری را مسموم کندو در عین حال مراقب است که سمّ یکباره ترشح نکند، مبادا کشنده باشد. نه، زن می داند قتل نفس زشت است و نیز می ترسد از آن که دیگری، موضوع شکنجه خود را یکباره نابود کند، زیرا در آن حالت خودش از همه تنهاتر و ناتمام تر می شود. در هر صورت مرد، اگر فقط سایه اش هم وجود داشته باشد، نیمه دیگر او شمره می شود. بدین معنا می توانی یک زندگی بیست ساله را در ذهن بسازی که به تدریج با سمّی رقیق مسموم و فرسوده شده است

..............................................................

از کتاب س.لوک - مح.مود دول.ت آب.ادی