آمفوتر طوری

نمی دونم چمه! نمی دونم ...هی خوب و بد میشم. خیلی خوبم بعد یهو خیلی بد میشم

گاهی فکر می کنم باید اون چیزایی که حالمو خوب می کنن رو به خودم وصل کنم بیست و چهار ساعت. باهاشون بیام خونه برم تو تختخواب

می دونی منم مثل لپ تاپ ام باتری بهم نمی سازه باید همیشه وصل باشم به خود منبع اصلی برق

درس و مشق هم اوضاعش خوبه. البته اونم مثل من هم خوبه هم نیست. یعنی اگه یه لحظه از خودم غافل باشم هر آینه ممکنه بزنم زیر گریه و گریه م بند نیاد. بعد از اونور بارون نم نم ِ امروز عاشق ترم می کنه و می خوام بمیرم از سرخوشی ِ صدای عصار و نم نم بارون و آسمون ِ ابرگرفته! من چمه؟

...این دل ناماندگار ِ بی درمان