...ببین حافظ امشب چه غوغایی کرد

گر ازین منزل غربت به سوی خانه روم

دگر آنجا که روم عاقل و فرزانه روم

زین سفر گر به سلامت به وطن باز رسم

نذر کردم که هم از خانه به میخانه روم

تا بگویم که چه کشفم شد ازین سیر و سلوک

به در صومعه با بربط و پیمانه روم

آشنایان ره عشق گرم خون بخورند

ناکسم گر به شکایت سوی بیگانه روم

بعد ازین دست ِ من و زلف ِ چو زنجیر ِ نگار

چند و چند از پی کام و دل دیوانه روم

گر ببینم خم ابروی چو محرابش باز

سجده ی شکر کنم وز پی شکرانه روم

خرّم آن دم که چو حافظ به تولای وزیر

سرخوش از میکده با دوست به کاشانه روم